ทุกวันนี้เราเริ่มตื่นตัวกันมากในการรักษาสุขภาพร่างกาย ซึ่งจะเห็นการออกกำลังการกันมากขึ้นในที่ต่างๆและสิ่งที่ขาดไม่ได้นอกจากออกกำลังการคืออาหารนั้นเอง และเราจะเห็นเดี๋ยวนี้จะมีร้านอาหารเกียวกับสุขภาพเกิดขึ้นเป็นจำนวนมาก ที่เราจะเจอกันมากๆคือผักปลอดสารพิษ การกินผักมันดีต่อสุขภาพมากถ้าเรารู้ว่ามันมาจากที่เรารู้ว่ามันปลอดภัยจริงๆ ทำให้เราหมดห่วงกันอาหารจานนั้นไปเลยที่เดียว จากการที่ได้รู้ที่มาของผักที่เรากินว่าเขาปลูกอย่างไร ซึ่งก็ทำให้เราได้เห็นการปลูกผักที่มีการใช้สารเคมีเป็นจำนวนมากซึ่งผักที่เราซื้อจากตลาดทั่วไป70-80%ก็มีสารเคมีตกค้างมากมาย ทำให้เราต้องตระหนักถึงภัยที่อยู่ไกล้ตัวมากขึ้นถ้าจะให้เราหลีกเลี่ยง 100% คงจะเป็นไปไม่ได้เลยในปัจจุบันนอกจากการปลูกกินเองแต่การปลูกกินเองก็ไม่ได้หมายความว่าเราจะไม่เสี่ยงที่จะไม่มีสารเคมีตกค้างจากอาหาร ที่เราซื้อเรากินแต่มันก็ช้วยทำให้เราลดการมีสารเคมีตกค้างและสะสมในร่างกายได้บ้างบางส่วน และสารเคมีที่เราได้รับจากอาหารอาจจะไม่มากเท่าไรนัก แต่ถ้าเรารับสารทุกๆสามมื้อและทุกๆๆครั่งที่เรากินอะไรเข้าไปโดยที่ของเก่ายังไม่สลายไปเราก็รับของใหม่เข้ามาอีกเรื่อยๆและนั้นก็ไม่แปลงทำไมทุกวันนี้ถึงมีคนเป็นโรคมะเร็งมากขึ้นทุกวันในเมืองใหญ่ๆ แต่แล้วทำไมตามชนบทที่ห่างไกลถึงมีการเจ็บไข้ได้ป่วยที่มีจำนวนน้อยมากและคนแก่ก็ยังแข็งแรงมีอายุยื่น เขาทำอะไรและกินอะไรเข้าไป ดั่งที่มีคนกล่าวไว้ว่า"กินอย่างไรก็ได้อย่างนั้น" ไม่ใช่แค่ผักอย่างเดียวเท่านั้นที่มีสารเคมีตกข้าง เนื้อสัตว์ที่เรากินกันก็มีสารเร่งการเจริญเติบโตของของสัตว์ แล้วเราจะรู้ได้อย่างไรว่าสารพวกนั้น มันหมดไปจากสัตว์เหล่านั้นแล้ว ซึ่งเราก็ไม่มีทางรู้ได้ แต่เราก็เลี่ยงที่จะไม่กินเนื้อสัตว์กันเป็นประจำทุกวันหันมากินผักบ้างหรือเสริมไปในอาหารที่เรากิน ทำเป็นประจำทุกวันก็จะเกิดความเคยชิน ดั้งนั้นเราก็มาเริ่มปลูกผักในบ้านกินเองกันดีกว่าครับ บ้านใครมีสนามหญ้าก็มาเปลี่ยนมาเป็นส่วนผักกันดีกว่าครับ มีลูกก็พาลูกๆมาทำสวนกันเสริมสร้างความผูกผันกันในบ้านและมีกิจกรรมเล็กๆให้เด็กๆได้ทำกันในตอนเย็นและวันหยุด แต่ถามว่าซื้อกินเองได้ไหมก็ได้แต่คุณจะได้ยาฆ่าแมลงแถมมาด้วยล้างยังไงก็ยังติดอยู่บ้างนิดหน่อยและมันไม่ได้สลายไปเองตามธรรมชาติเพราะมันเป็นของที่สร้างขึ้นมากำจัดแมลงธรรมชาตินั้นเองครับมันจึงมีการสะสมในดินกินเข้าไปก็สะสมอยู่ในร่างกายนั้นเองเราควรที่จะทำการเลือกกินสักหน่อยเพื่อร่างกายของเราเองครับ มาเริ่มปลูกกันดีกว่าครับ การที่เราจะเริ่มปลูกอะไรควรคิดก่อนนะครับว่าเราต้องกินมันจริงๆๆเป็นผักที่เรากินประจำเช่น ผักกาดขาว ผักกว้างตุ้ง ผักคะน้า ผักปุ้ง พริกขี้หนู มะเขือ มะละกอ เป็นต้นครับ ไม่ไช่ว่าผักสวยงามผักที่นานๆๆเราจะทำกินที่อันนั้นไม่แนะนำครับ
ขั้นแรกเรามาทำแปลงปลูกกัน และเตรียมดินปลูกตามรูปเลยแล้วกันครับ
อันนี้เป็นดินปลูกที่ซื้อมาถุงละ20บาทและปุ๋ยคอกมาผสมกันครับ
เมื่อแปลงปลูกพร้อมเราก็ทำการเพาะเม็ดผักได้เลย ภาพด้านบนอายุได้5วันแล้วครับแล้วครับ
จากนั้นเราก็ย้ายจากแปลงเพาะมาปลูกในแปลงปลูกที่เราเตรียมไว้นั้นเอง2เดือนก็ได้กินแล้วครับง่ายมากๆแต่มันต้องใช้เวลาและความเอาใจใส่ในการดูแลนิดหน่อย
ที่เห็นในภาพเมื่อก่อนมันคือสนามหญ้าหน้าบ้าน เราก็เอามาปลูกผักซะเลยกินได้ด้วย ที่เห็นแปลงเล็กๆเป็นแปลงเพาะเม็ดแล้วก็ย้ายมายังแปลงใหญ่คือแปลงปลูก ข่างๆก็มีการปลูก ตระไคร้ พริก มะเขือ มะละกอ ดอกไม้บ้างครับ อาจจะทำให้บ้านรกไปหน่อยแต่ก็ดีกว่าการปลูกพืชที่เรากินไม่ได้ใช่ไหมครับ..
 |
| พริก |
 |
| มะเขือ |
 |
| มะละกอ |
อันนี้ผมลองปลูกในกระถางดูบ้างอันนี้ดีมากเลยครับไม่มีแมลงมากินใบเลย(คงจะสูงมันเลยไม่บินขึ้น)
ลูกๆก็มาช่วยกันปลูก
ร่วมด้วยช่วยกันจะได้ไม่ว่างนะเด็กๆ
นี้ก็เป็นผักกาดขาวอายุหนึ่งเดือน ท้ายแปลงก็ปลูกผักบุ้งจีน
อันนี้เก็บไปแล้ว
กวางตุ้งจีนเก็บสดๆกรอบมากๆขอบอก
ส่วนนี้คือการปลูกในกระถ่างทดลองได้ผลดีครับ ดินที่ปลูกก็หาซื้อได้ทั่วไปครับ
ส่วนนี้คือผักกาดขาวที่ได้เวลาเก็บกันแล้ว กินไม่หมดก็แจกเพื่อนๆเพื่อนบ้านเดี๋ยวก็หมด
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น